Δευτέρα, 23 Μαρτίου 2020

ΑΝΑΒΟΛΗ ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΗΣ ΠΟΡΕΙΑΣ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΙΣ ΕΞΟΡΥΞΕΙΣ ΥΔΡΟΓΟΝΑΝΘΡΑΚΩΝ

Η εξαιρετικά δυσμενής συγκυρία, με την έξαρση της πανδημίας του κορωνοϊού και στη χώρα μας, καθιστά αναγκαία την αναβολή της προγραμματισμένης για τις 28 Μαρτίου πανελλαδικής πορείας ενάντια στις εξορύξεις υδρογονανθράκων. Αυτό που προέχει αυτή τη στιγμή είναι η διαφύλαξη της υγείας και της ζωής όλων μας. Άλλωστε αυτά τα δύο υπέρτατα αγαθά υπερασπίζεται ο αγώνας μας για τη ματαίωση των σχεδίων κράτους και επενδυτών, που με γνώμονα το κέρδος καταδικάζουν την κοινωνία σε μαρασμό και καταστρέφουν το περιβάλλον.

Οι κρίσιμες αυτές στιγμές αποδεικνύουν τις καταστροφικές επιλογές που συνειδητά ακολουθούνται από τις κυβερνήσεις και το κεφάλαιο, οι οποίες αντί να ενισχύουν τα δημόσια συστήματα υγείας και παιδείας, χρηματοδοτούν απλόχερα εταιρείες, επενδύσεις και εξοπλιστικά προγράμματα που γεννούν, τον πόλεμο, τη φτώχεια και την εξαθλίωση των πολλών και την κατάρρευση των οικοσυστημάτων.

Παρά τα περιοριστικά μέτρα που έχουν τεθεί, ο αγώνας για ζωή, γη και ελευθερία δε σταματάει ποτέ. Μένουμε σε επαγρύπνηση για κάθε «αναπτυξιακό» μέτρο και όχι μόνο που οι κρατούντες θα επιχειρήσουν να περάσουν τώρα στην αναμπουμπούλα. Στεκόμαστε αλληλέγγυοι-ες αυτές τις δύσκολες ώρες και πάντα στους πρόσφυγες και τους μετανάστες και σε κάθε συνάνθρωπο μας που έχει ανάγκη.

#Μένουμε_στις_επάλξεις

Η νέα ημερομηνία για την πορεία θα οριστεί ανάλογα με τις εξελίξεις, πιθανόν αρχές Ιουνίου

Πρωτοβουλία Αθήνας ενάντια στις εξορύξεις υδρογονανθράκων

Σάββατο, 14 Μαρτίου 2020

Τα υλικά του διήμερου της πανελλαδικής συνάντησης για την ενέργεια

Έναρξη εργασιών συνάντησης

Εισαγωγική παρέμβαση στη συνάντηση

Παρεμβάσεις στη συνάντηση

Ενημέρωση για τις εργασίες της συνάντησης

Κείμενο μεταφοράς - απόδοσης του περιεχομένου του διαλόγου


Ηχογραφημένο υλικό της συνάντησης
(αντιγράψτε το σύνδεσμο: https://www.mixcloud.com/meeting4energy)




Το επόμενο βήμα είναι η μορφοποίηση μιας πιο σταθερής συνεργασίας ανάμεσα στις συλλογικότητες, μέσα από μια νέα πανελλαδική συνάντηση, που θα στηρίζεται σε κοινά συμφωνημένο πλαίσιο βασικών θέσεων, τρόπο επικοινωνίας - ανταλλαγής απόψεων και κοινές δράσεις. Η πρώτη συνάντηση δημιούργησε τις προϋποθέσεις, μένει να διανύσουμε τον υπόλοιπο δρόμο.

Παρασκευή, 6 Μαρτίου 2020

ΣΤΑΜΑΤΑΜΕ ΤΗΝ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ ΤΟΥ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΟΣ ΤΗ ΛΕΗΛΑΣΙΑ ΤΩΝ ΚΟΙΝΩΝΙΩΝ ΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ


                             
ΣΤΑΜΑΤΑΜΕ
ΤΗΝ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ ΤΟΥ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΟΣ 
ΤΗ ΛΕΗΛΑΣΙΑ ΤΩΝ ΚΟΙΝΩΝΙΩΝ 
ΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ 
ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΗ ΠΟΡΕΙΑ 
ΣΑΒΒΑΤΟ 28/3/2020 στις 6 μμ. - ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΣΤΑ ΠΡΟΠΥΛΑΙΑ 

Με ασυνήθιστα γρήγορους ρυθμούς για τα ελληνικά δεδομένα ολοκληρώθηκε η παραχώρηση για έρευνα και εκμετάλλευση υδρογονανθράκων (πετρελαίου και φυσικού αερίου) του 1/3 περίπου της ηπειρωτικής και θαλάσσιας επικράτειας της χώρας. Η Ήπειρος, η Αιτωλοακαρνανία, η Β.Δ. Πελοπόννησος, ο Δ. Πατραϊκός, το Κατάκολο, το Ιόνιο και οι θαλάσσιες περιοχές δυτικά και νοτιοδυτικά της Κρήτης έχουν ήδη εκχωρηθεί στις μεγάλες πετρελαϊκές εταιρείες, ενώ νέες περιοχές - οικόπεδα ετοιμάζονται για παραχώρηση όπως η τεράστια θαλάσσια έκταση 33.000km2 νότια της Κρήτης. Κάποιες περιοχές είναι ακόμη στο αρχικό στάδιο, σε Άρτα - Πρέβεζα έχουν ξεκινήσει οι σεισμικές έρευνες ενώ σε Ιωάννινα - Θεσπρωτία έχουν ήδη ολοκληρωθεί. Στον Δ. Πατραϊκό, έχει ανακοινωθεί η πρώτη ερευνητική γεώτρηση το 2021, ενώ στο Κατάκολο βρισκόμαστε ένα βήμα πριν την αρχή της άντλησης.



Κυβερνήσεις και πετρελαϊκοί κολοσσοί (Repsol, Total, Energean Gas & Oil, ExxonMobil, Ελληνικά Πετρέλαια) εκμεταλλεύονται τη φτωχοποίηση των τοπικών κοινωνιών στην περίοδο της οικονομικής κρίσης, παρουσιάζοντας τις εξορύξεις υδρογονανθράκων ως «ανάπτυξη» και εκβιάζουν την κοινωνική συναίνεση. Όμως οι κοινωνίες αυτές είναι που θα πληγούν από τις άμεσες και μακροχρόνιες επιπτώσεις των εξορύξεων με υποβάθμιση της δημόσιας υγείας, εκτοπισμό των υφιστάμενων, τοπικών παραγωγικών δραστηριοτήτων (γεωργία, κτηνοτροφία, αλιεία, τουρισμός) και περαιτέρω φτωχοποίηση της κοινωνίας συνοδευόμενη από καταστολή απέναντι σε όσους αντιδρούν ενώ οι δημόσιες δαπάνες θα εξυπηρετούν μόνο υποδομές για τις εξορύξεις και τα εξοπλιστικά προγράμματα για την άμυνα τους και όχι για τις πραγματικές ανάγκες της κοινωνίας. Στην πραγματικότητα, για τη μεγάλη πλειοψηφία του πλανήτη η ανάπτυξη ενεργειακών σχεδιασμών κατά τόπους και η παραγωγή «ενεργειακού πλούτου» σημαίνει παραγωγή ενεργειακής φτώχειας. Στην ίδια την Ελλάδα πέραν την περιβαλλοντικής λεηλασίας μέσω «μαύρων» ή «πράσινων» έργων, η αύξηση των εξαγωγών παραγόμενης ενέργειας συνοδεύτηκε τα προηγούμενα χρόνια με συνθήκες στις οποίες το 1/3 της χώρας δεν είχε επαρκή πρόσβαση σε ενέργεια κατά τη διάρκεια του χειμώνα.



Οι εξορύξεις υδρογονανθράκων έχουν καταστροφικές περιβαλλοντικές επιπτώσεις σε τοπική αλλά και ευρύτερη κλίμακα, όπως ρύπανση των υδάτων (θάλασσες, ποτάμια, πόσιμο νερό), ατμοσφαιρική ρύπανση με τοξικά και καρκινογόνα αέρια, αποψίλωση δασών, αύξηση σεισμικότητας και ευθύνονται σε σημαντικό βαθμό για την οριακή κατάσταση στην οποία βρίσκεται σήμερα ο πλανήτης. Παρ’ όλα αυτά οι πετρελαϊκές εταιρείες έχουν διασφαλίσει ανύπαρκτο περιβαλλοντικό έλεγχο, αφού η μέριμνα για την πρόληψη, τον περιορισμό και την αντιμετώπιση των επιπτώσεων στο περιβάλλον ανατίθεται σε «διακριτή» Μονάδα Περιβάλλοντος που συγκροτούν οι ίδιες εταιρείες. Επιπλέον έχει νομοθετηθεί «ανεκτό επίπεδο διακινδύνευσης» όταν το κόστος για να μειωθεί κάποιο κίνδυνος είναι δυσανάλογο με τα οφέλη, ώστε να μη μειωθούν τα κέρδη των εταιρειών.


Οι εξορύξεις υδρογονανθράκων και οι αγωγοί για την μεταφορά των προϊόντων τους φέρνουν μαζί τους πόλεμο, προσφυγιά και κοινωνίες σε κατάσταση ομηρίας υπό την διαρκή απειλή του πολέμου. Οι γενικότεροι ανταγωνισμοί στη νοτιοανατολική Μεσόγειο και ο νεότερος γύρος του ανταγωνισμού μεταξύ τουρκικού και ελληνικού κράτους για τα κέρδη των αντίστοιχων εμπλεκόμενων εταιρειών δεν αφορά τις δικές μας ανάγκες, αλλά αυτές ενός οικονομικού και πολιτικού συστήματος του οποίου η διαρκής αύξηση ζήτησης ενέργειας οδηγεί σε συγκρούσεις για τον έλεγχο των ενεργειακών πηγών με μόνους χαμένους τους λαούς της περιοχής.


Η έρευνα και εκμετάλλευση υδρογονανθράκων πρέπει να σταματήσει άμεσα και αμετάκλητα. Όλες οι εταιρείες να αποχωρήσουν από όλα τα οικόπεδα, και όλες οι παραχωρήσεις να ακυρωθούν. Δεν θα αφήσουμε το κράτος και τις εταιρείες να αποφασίζουν για τις δικές μας ζωές. Οι όποιοι ενεργειακοί σχεδιασμοί στη χώρα πρέπει να ξεκινούν από την κοινωνία για τις ανάγκες αυτής της κοινωνίας. Σε αυτό τον μεγάλο αγώνα κανείς μας δεν είναι περιττός. Ας είναι η πανελλαδική πορεία ενάντια στις εξορύξεις στις 28/3 ένα γερό και στέρεο βήμα προς ένα μαζικό, πολύμορφο και νικηφόρο κίνημα.



Πρωτοβουλία Αθήνας ενάντια στις εξορύξεις υδρογονανθράκων

e-mail επικοινωνίας: ath.stop.mining@gmail.com

Παρασκευή, 14 Φεβρουαρίου 2020

Πανελλαδική πορεία ενάντια στις εξορύξεις υδρογονανθράκων 28 Μάρτη


Σταματάμε την καταστροφή του περιβάλλοντος, τη λεηλασία των κοινωνιών, τον πόλεμο. Πανελλαδική πορεία ενάντια στις εξορύξεις υδρογονανθράκων 28 Μάρτη, 18:00 Προπύλαια

Κυριακή, 19 Ιανουαρίου 2020

Τοποθέτηση της Πρωτοβουλίας Αθήνας ενάντια στις εξορύξεις υδρογονανθράκων, στο διήμερο διαλόγου για την Ενέργεια 18-19 Ιανουαρίου

Τοποθέτηση της Πρωτοβουλίας Αθήνας ενάντια στις εξορύξεις υδρογονανθράκων, στο διήμερο διαλόγου για την Ενέργεια 18-19 Ιανουαρίου

Άξονες για μια ενεργειακή πολιτική των κινημάτων

1. Κεντρικό πρόβλημα τώρα και στο μέλλον αποτελεί η αύξηση της ζήτησης της ενέργειας στα πλαίσια ενός οικονομικού συστήματος αέναης μεγέθυνσης και συσσώρευσης. Γι’ αυτό βασικό ζητούμενο των κινημάτων δεν μπορεί να είναι οι τεχνικές κάλυψης των όλο και περισσότερο διογκωμένων αναγκών αυτού του συστήματος. Βασικό ζητούμενο μας πρέπει να είναι ο έλεγχος αυτής της ζήτησης και η ανάσχεση της τάσης κατασπατάλησης φυσικών πόρων.

2. Η αύξηση της ζήτησης της ενέργειας δεν προέρχεται ουσιωδώς από μια αντικειμενική αύξηση των κοινωνικών αναγκών όπως η αύξηση του παγκόσμιου πληθυσμού ή της πρόσβασης σε βασικά ενεργειακά αγαθά από τους φτωχότερους πληθυσμούς του πλανήτη, αλλά από την όλο και μεγαλύτερη επέκταση του καπιταλιστικού τρόπου οργάνωσης της ζωής (παραγωγή, κυκλοφορία, κατανάλωση). Μέρος αυτής της επέκτασης είναι και η εμπορευματοποίηση της ίδιας της ενέργειας ως μιας αυτόνομης αγοράς μετατρέποντας την ενέργεια σε εμπόρευμα που πρέπει να πουληθεί ανεξάρτητα από την χρηστική και κοινωνική της αξία. Η ανάσχεση της εμπορευματοποίησης της ενέργειας είναι βασικό τμήμα της στρατηγικής των κινημάτων.

3. Στη διαδικασία μιας ουσιαστικής μετάβασης σε ένα άλλο σύστημα παραγωγής και διανομής της ενέργειας (με μηδενική εκπομπή ρύπων) οφείλουμε να προσδιορίσουμε τις πραγματικές ενεργειακές ανάγκες της κοινωνίας. Αυτό σημαίνει να εξοικονομήσουμε ενέργεια σε όλο το φάσμα της παραγωγικής – οικονομικής δραστηριότητας από την βιομηχανία, τις μεταφορές, την αγροτική-κτηνοτροφική παραγωγή ως το αστικό περιβάλλον και τα κτίρια, τις χρήσεις γης και τη διαχείριση των απορριμμάτων.

4. Η χρήση των διαθέσιμων πηγών ενέργειας πρέπει να σχεδιάζεται με βάση το μέγεθος, τις επιπτώσεις και το πραγματικό συνολικό κοινωνικό τους κόστος. Κάθε σύστημα παραγωγής και διανομής ενέργειας έχει επιπτώσεις, που μεγαλώνουν όσο μεγαλώνει η κλίμακα των έργων. Ταυτόχρονα η ανάπτυξη της τεχνολογίας δεν είναι κοινωνικά ουδέτερη, εφόσον συνδέεται με επιχειρηματικούς σχεδιασμούς. Για παράδειγμα μπορεί ο ήλιος και ο αέρας να είναι ανανεώσιμες πηγές, αλλά είναι οι χώροι εγκατάστασης, το μέγεθος, ο αριθμός, η τεχνολογία, ο ενεργειακός σχεδιασμός και το σύστημα στο οποίο εντάσσονται, που καθορίζουν το κατά πόσο η εφαρμογή τους είναι όντως ήπια και όχι καταστροφική για τις τοπικές κοινωνίες και τα οικοσυστήματα.

5. Η χρήση των ορυκτών καυσίμων, κατ’ επέκταση και η αντίστοιχη εξορυκτική δραστηριότητα, έχει συνδεθεί με το φαινόμενο της κλιματικής αλλαγής, η οποία αποδίδεται στην υπερθέρμανση του πλανήτη, εξ αιτίας ανθρωπογενών παρεμβάσεων. Πρόκειται για την κυρίαρχη επιστημονική διαπίστωση, η οποία δεν έχει αναιρεθεί από το γεγονός ότι και στο παρελθόν έχουν υπάρξει επαναλαμβανόμενα ακραία κλιματικά φαινόμενα. Κατά συνέπεια η επίκληση αυτού του κινδύνου θα εξακολουθεί να υπάρχει στην ατζέντα του αντιεξορυκτικού κινήματος. Χρειάζεται, ωστόσο, να επισημάνουμε τον υπαρκτό κίνδυνο ο αντιεξορυκτικός αγώνας να σηματοδοτηθεί μονοσήμαντα σαν «αντι-κλιματικός» αγώνας. Γεγονός που μπορεί να περιορίσει τη δυναμική του, στο βαθμό που αποκρύπτει ή υποβαθμίζει τις άλλες, εξίσου σοβαρές, πτυχές της εξορυκτικής δραστηριότητας, μεταξύ των οποίων και τις τοπικές επιπτώσεις της εξόρυξης και χρήσης των ορυκτών καυσίμων.

6. Είναι φανερό ότι ένα εναλλακτικό ενεργειακό μοντέλο προϋποθέτει απαραίτητα τον κοινωνικό έλεγχο του συστήματος παραγωγής και διανομής της ενέργειας. Υποστηρίζουμε την κατοχύρωση των πηγών ενέργειας ως κοινών πόρων της ανθρωπότητας και της ενέργειας ως κοινωνικού αγαθού. Προκρίνουμε την ενίσχυση της τοπικότητας και την αποκέντρωση των δικτύων, των δραστηριοτήτων και των ανθρώπων.

7. Δεν νοείται εναλλακτική ενεργειακή πολιτική χωρίς κοινωνική δικαιοσύνη, με την έννοια της πρόσβασης για όλους και της κάλυψης των βασικών ενεργειακών αναγκών χωρίς προϋποθέσεις. Η εξάλειψη της ενεργειακής φτώχειας που αυξάνεται για ολοένα και μεγαλύτερα τμήματα του πληθυσμού, είναι προτεραιότητα. Αυτοί που πλήρωσαν και πληρώνουν το κάθε λογής κόστος της “ανάπτυξης”, είτε πρόκειται για τους φτωχούς των αναπτυγμένων χωρών, είτε για εκείνους του παγκόσμιου Νότου, δεν μπορεί να είναι οι ίδιοι που θα πληρώσουν και το κόστος οποιασδήποτε μετάβασης.

8. Η όποια εναλλακτική πρόταση αφορά μια συνολική θεώρηση των πολιτικών για την ενέργεια, ως μέρους των γενικότερων πολιτικών για ένα ριζικό κοινωνικό –οικολογικό μετασχηματισμό. Το κατά πόσο κοινωνικά και οικολογικά κινήματα θα κατορθώσουν να εμπνεύσουν την κοινωνία και να διαμορφώσουν ένα νέο όραμα είναι το ζητούμενο και είναι μπροστά μας.