Τίτλοι τέλους για το success story των υδρογονανθράκων; Οι δηλώσεις Δένδια και οι εξηγήσεις που δεν δόθηκαν

 

 

Μέσα στον καταιγιστικό ρυθμό της επικαιρότητας και στο ελεγχόμενο τοπίο των μεγάλων ΜΜΕ, σχεδόν απαρατήρητες πέρασαν οι σοκαριστικές δηλώσεις του υπουργού Εξωτερικών Ν. Δένδια σε αραβικό κανάλι. Ούτε λίγο ούτε πολύ σύμφωνα με τον υπουργό, η χώρα μας δεν έχει καμία πρόθεση να εμπλακεί στην εξόρυξη πετρελαίου και φυσικού αερίου, γιατί είναι ασύμφορο οικονομικά, γιατί χρειάζονται δέκα με είκοσι χρόνια για να βρεθεί, αλλά και γιατί το Αιγαίο είναι ένας παράδεισος στη γη και δεν πρόκειται να το μετατρέψουν σε κόλπο του Μεξικού! Επανέλαβε δηλαδή πολλά από τα βασικά επιχειρήματα όλων όσων διαφωνούσαν με το πρόγραμμα εξορύξεων που εκτυλίχθηκε τα προηγούμενα δέκα χρόνια και αντιμετωπίστηκαν στην καλύτερη ως γραφικές μειοψηφίες και στην χειρότερη ως ταραξίες.

Και τότε; Για ποιο λόγο επί δέκα ολόκληρα χρόνια, όλες ανεξαιρέτως οι κυβερνήσεις διατυμπάνιζαν το μεγάλο σχέδιο με τα αμύθητα κοιτάσματα που θα αποπλήρωναν το χρέος, θα διέσωζαν τα ασφαλιστικά ταμεία, θα καταπολεμούσαν την ανεργία, θα έκαναν την Ελλάδα ενεργειακά αυτάρκη και πετρελαιποαραγωγό, θα διασφάλιζαν τα γεωπολιτικά της συμφέροντα, θα κατατρόπωναν την Τουρκία και θα εξασφάλιζαν ισχυρές συμμαχίες, ευημερία, σταθερότητα και ειρήνη;

Για ποιό λόγο παραχωρήθηκε σε πετρελαϊκές σχεδόν ο μισός χάρτης, δηλαδή 74.000 τετραγωνικά χιλιόμετρα σε 13 χερσαία και θαλάσσια οικόπεδα στο Ιόνιο, την Ήπειρο, τη Δυτική Ελλάδα, την Κρήτη; Για ποιό λόγο ξοδεύτηκαν χιλιάδες ώρες εργασίας και εκατομμύρια ευρώ σε έρευνες, ταξίδια, ημερίδες, συνέδρια, επαφές, μελέτες; Για ποιο λόγο συγκροτήθηκε και λειτουργεί ο οργανισμός Ελληνική Διαχειριστική Εταιρεία Υδρογονανθράκων σε πολυώροφο πολυτελές κτίριο; Για ποιο λόγο ξεσήκωσαν την αντίδραση των τοπικών κοινωνιών όταν κατάλαβαν την καταστροφή που τους ετοιμάζουν; Και πάνω απ’όλα για ποιό λόγο ξεκίνησαν και συνεχίζονται οι εξορυκτικές αντιπαραθέσεις με την Τουρκία και για ποιό λόγο ξοδεύτηκαν και συνεχίζουν να ξοδεύονται δεκάδες δισεκατομμύρια σε πολεμικές ετοιμασίες και σε άχρηστους πολεμικούς εξοπλισμούς την ώρα που χιλιάδες άνθρωποι πεθαίνουν γιατί δεν υπήρχαν χρήματα για λεωφορεία, για τεστ και για ΜΕΘ;

Για ποιο λόγο έγιναν όλα αυτά; Για να μπορεί ο κ. Δένδιας να τα διαγράφει με μια κουβέντα, σαν να ήταν μια απλή σκέψη, σαν κάτι που ποτέ δεν υπήρχε πρόθεση να γίνει;

Φυσικά ο κ. Δένδιας δεν αποφασίζει, αλλά όντας κορυφαίο κυβερνητικό στέλεχος μιλά εξ’ ονόματος της κυβέρνησης. Μιας κυβέρνησης που μέχρι χθες, συνέχιζε το έργο των προηγούμενων κλείνοντας αποικιακού τύπου συμβάσεις 25 και 30 χρόνων με πετρελαϊκές, προκήρυσσε νέο οικόπεδο νοτίως της Κρήτης, ψήφιζε νόμους για την παράκαμψη των περιβαλλοντικών ελέγχων και για την με κάθε τρόπο διευκόλυνση των πετρελαϊκών και ορκιζόταν στο success story  των υδρογονανθράκων. Μιας κυβέρνησης που επιδοτεί σήμερα με κρατική ενίσχυση 100 εκατομμυρίων την ιδιωτική πετρελαϊκή Energean για τις ζημίες από το κοίτασμα του Πρίνου το οποίο μετά από μισό αιώνα λειτουργίας δεν έχει αποφέρει σχεδόν τίποτε στο ελληνικό δημόσιο.

Αν δει κανείς το πλαίσιο που γίνονται αυτές οι δηλώσεις, θα διαπιστώσει την διεθνή υποχώρηση των τιμών πετρελαίου, την αναζήτηση και πριμοδότηση άλλων μορφών ενέργειας μέσω και του Ευρωπαϊκού Ταμείου Ανάκαμψης, την περσινή απόφαση της Ευρωπαϊκής Τράπεζας Επενδύσεων να διακόψει τη χρηματοδότηση ενεργειακών έργων υποδομών για ορυκτά καύσιμα. Θα διαπιστώσει την αποχώρηση από τα ελληνικά οικόπεδα πετρελαϊκών όπως η Repsol και λίγο πριν η Edison, την επιστροφή στο δημόσιο των οικοπέδων Αιτωλοακαρνανίας και Αχαΐας- Ηλείας και το πάγωμα όλων των εργασιών σε Ιόνιο, Ήπειρο, Δυτικό Πατραϊκό, ακόμη και στο Κατάκολο το μόνο επιβεβαιωμένο κοίτασμα που ήταν σε φάση παραγωγής. Στα θαλάσσια οικόπεδα νοτιοδυτικά και δυτικά της Κρήτης, η έναρξη των ερευνών από την κοινοπραξία των Total, ExxonMobil και ΕΛΠΕ, παρατάθηκε για αρχές του 2022 και βλέπουμε. Αβέβαιες είναι οι εξελίξεις και για τον πολυδιαφημισμένο, αλλά με τεράστιες τεχνικές και οικονομικές δυσκολίες υποθαλάσσιο αγωγό EASTMED που σχεδιάζεται  να μεταφέρει φυσικό αέριο από την ΝΑ Μεσόγειο (Ισραήλ, Κύπρος, Ελλάδα) προς την Ευρώπη. Σημαίνουν άραγε όλα τα προηγούμενα εγκατάλειψη της μεγάλης ιδέας που θα έκανε την Ελλάδα περιφερειακή πετρελαιοπαραγωγό υπερδύναμη;

Είναι πολύ αβέβαιο το τοπίο για να ισχυριστεί κανείς κάτι τέτοιο. Θεωρητικά, οι έρευνες θα συνεχιστούν τα επόμενα χρόνια στα οικόπεδα δυτικά και νοτιοδυτικά της Κρήτης. Χωρίς να υπάρχει επί της ουσίας καμία διασφάλιση οποιουδήποτε οφέλους, η Ελλάδα θα εξακολουθεί τις προμήθειες εξοπλισμού δεκάδων δισεκατομμυρίων από τις δύο χώρες προέλευσης των συγκεκριμένων πετρελαϊκών: τις ΗΠΑ (ExxonMobil) και τη Γαλλία (Total).

Στον αέρα βρίσκεται το οικόπεδο νότια της Κρήτης για το οποίο είχαν ξεκινήσει οι διαδικασίες για την παραχώρησή του, αλλά στη συνέχεια βρέθηκε εντός της Τουρκολιβυκής Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης (ΑΟΖ), που έγινε αποδεκτή από τον ΟΗΕ. Πρόσφατα, η Τουρκία ανακοίνωσε ότι προχωρά σε νέα συμφωνία με τη Λιβύη για εξορύξεις υδρογονανθράκων. Τις έρευνες θα  αναλάβει η Τουρκία ακόμη και εντός της ΑΟΖ που συμφώνησε η Ελλάδα με την Αίγυπτο που ωστόσο δεν έχει περάσει στο γραφείο των διεθνών συμφωνιών του ΟΗΕ. Η πιθανότητα να συνεχιστούν έρευνες ή αψιμαχίες για κοιτάσματα που ίσως βρίσκονται στο Αιγαίο συνεχίζεται με μόνους σίγουρους κερδισμένους τις εταιρείες οπλικών συστημάτων. Εντωμεταξύ συνεχίζεται η ομηρία όλων των περιοχών που βρίσκονται με το καθεστώς των συμβάσεων παραχώρησης, ενώ οι πετρελαϊκές αποκόμισαν ή και θα αποκομίσουν χρηματιστηριακά κέρδη εμφανίζοντας στα χαρτοφυλάκια τους δυνητικές εκμεταλλεύσεις. 

Νέα σενάρια πέφτουν στο τραπέζι για «πρασίνισμα» των εξορύξεων ώστε να παραμείνουν οι πετρελαϊκές στο παιχνίδι. Τα σενάρια περιλαμβάνουν συνδυασμό των εξορύξεων (όποτε και αν βρεθούν κοιτάσματα) με υπεράκτια αιολικά πάρκα για την ηλεκτροδότηση των εξορύξεων. Άλλα σενάρια αφορούν την παραγωγή μπλε (με ενέργεια από φυσικό αέριο) και πράσινου (με ενέργεια από ΑΠΕ) υδρογόνου, την χρήση των αγωγών μεταφοράς φυσικού αερίου για την μεταφορά υδρογόνου, την αποθήκευση CO₂ σε υποθαλάσσιες αποθήκες.

Επίσης παρόλα όσα λέγονται, το τέλος της χρήσης ορυκτών καυσίμων δεν μοιάζει να είναι κοντά. Η κατανάλωση φυσικού αερίου στην Ελλάδα και στην Ευρώπη αυξάνεται κατακόρυφα, όσο αυξάνεται η εγκατάσταση μεγάλων αιολικών και φωτοβολταϊκών που προς το παρόν τουλάχιστον εξακολουθούν να παράγουν ρεύμα ακανόνιστα το οποίο δεν αποθηκεύεται. Το νέο αυτό πεδίο κερδοφορίας, έχει ανοίξει ένα νέο κύκλο βίαιης παρέμβασης στη φύση και απειλεί με νέες καταστροφικές συνέπειες. Κεντρικό πρόβλημα για τη ραγδαία υποβάθμιση του περιβάλλοντος, παραμένει η ολοένα και αυξανόμενη παραγωγή ενέργειας (μέρος της οποίας δεν χρησιμοποιείται καν), μια διαρκής αύξηση που επιβάλλεται από τις χρηματιστηριακές αγορές και όχι από τις πραγματικές κοινωνικές ανάγκες.

Όσο τα φώτα της επικαιρότητας αποφεύγουν τις σκοτεινές εξελίξεις που συνιστούν τις πραγματικές και μεγάλες απειλές για την ελληνική κοινωνία, τόσο πιο εύκολο θα είναι για τις κυβερνήσεις να άγονται και να φέρονται από τις κερδοσκοπικές διαθέσεις των μεγάλων εγχώριων και διεθνών παικτών στο μεγάλο τσιμπούσι της ενέργειας και της αγοράς όπλων και να βάζουν το περιβάλλον και την ελληνική κοινωνία σε μεγάλες και απρόβλεπτες περιπέτειες.

Άξονες για μια ενεργειακή πολιτική των κινημάτων

 

 

(Τοποθέτηση της Πρωτοβουλίας Αθήνας ενάντια στις εξορύξεις Υ/Α στο πλαίσιο του διαλόγου για  τη 2η συνάντηση για την ενέργεια, 17-18 Οκτώβρη)

Η περίοδος μεταξύ της 1ης (Γενάρης 2020) και της 2^ης συνάντησης (Οκτώβρης 2020) για την ενέργεια ήταν περίοδος ανακατατάξεων σε οικονομικό-πολιτικό επίπεδο, η οποία εκφράστηκε έντονα στο πεδίο της ενεργειακής πολιτικής. Η πανδημία όξυνε και λειτούργησε καταλυτικά για την έκφραση δυναμικών οι οποίες ήδη υπήρχαν στο «ενεργειακό» - ενίσχυση μεγάλων πολυεθνικών ομίλων, επιτάχυνση κατάρρευσης νομοθεσίας, όξυνση ενδοκρατικών και ενδοϊμπεριαλιστικών ανταγωνισμών. Η οικονομική κρίση επιτάχυνε την «δημιουργική καταστροφή» των μικρότερων εταιρειών σε όλους τους κλάδους και τη συσσώρευση παραχωρήσεων σε μεγάλους ομίλους. Αυτή η συσσώρευση επιταχύνει και την κατάρρευση της εναπομείνουσας νομοθεσίας η οποία περιορίζει τις πιο ακραίες αντιπεριβαλλοντικές εκφάνσεις της «ενεργειακής ανάπτυξης». Σε τομείς όπως η ανάπτυξη ΒΑΠΕ η τάση αυτή εκφράστηκε άμεσα καθ'όλη τη διάρκεια του 2020. Στην έρευνα-εκμετάλλευση υδρογονανθράκων παρά την αναστολή ερευνών σε σχεδόν όλες τις παραχωρήσεις στην Ελλάδα εντός του 2020, σηματοδοτείται εντός 2021 μια συσσώρευση ανταγωνιστικών πολυεθνικών κοινοπραξιών η οποία θα εισέλθει με μεγαλύτερη δυναμική συγκριτικά με την περίοδο πριν την πανδημία με έντονη την παρουσία της στα θαλάσσια οικόπεδα πέριξ της Κρήτης καθώς και αυτά του Ιονίου.

1. Σε αυτό το οικονομικό πλαίσιο, τους τελευταίους μήνες πρώτο θέμα στην εγχώρια ατζέντα αποτελεί η εκρηκτική όξυνση των ανταγωνισμών στην Ανατολική Μεσόγειο και ιδιαίτερα του ανταγωνισμού των κρατών Ελλάδας - Τουρκίας. Καθημερινά η κοινωνία βομβαρδίζεται από τα κυρίαρχα ΜΜΕ με την καλλιέργεια πολεμικού κλίματος και την άμεση απειλή θερμών επεισοδίων. Αυτό που διακυβεύεται είναι ο ορισμός και η οριοθέτηση υφαλοκρηπίδας και ΑΟΖ στην Ανατολική Μεσόγειο προκειμένου να επιμεριστούν τα δικαιώματα για την εξόρυξη και μεταφορά υδρογονανθράκων μεταξύ των δύο κρατών και των εγχώριων κεφαλαίων που εκπροσωπούν, καθώς επίσης και των διεθνών συμμάχων τους. Με άλλα λόγια, αυτό για το οποίο ερίζουν τα δύο κράτη είναι η κατανομή των δικαιωμάτων και των deals από τις δυνητικές εξορύξεις οι οποίες, ταυτόχρονα, αποτελούν καταστροφή για την κοινωνική πλειοψηφία, για το φυσικό περιβάλλον της Αν. Μεσογείου και βεβαίως για την ειρήνη στην περιοχή, όπως συχνά έχουμε αναδείξει, πολύ περισσότερο μάλιστα, όταν είναι σίγουρο ότι από τις πιθανές εξορύξεις οι περισσότερο ωφελημένες θα είναι οι πετρελαϊκές πολυεθνικές . Το ελληνικό κράτος έχει ήδη προχωρήσει σε τεράστιας κλίμακας mega-projects συμβάσεων παραχώρησης (χερσαία και υπεράκτια) για έρευνα και εξόρυξη υδρογονανθράκων με πολυεθνικούς κολοσσούς, όπως η Αμερικανική Exxon-Mobil, η Γαλλική Total, η Ισπανική Repsol κ.α., αλλά φυσικά και με τις εγχώριες ΕΛΠΕ και Energean εξασφαλίζοντας και τη συμμετοχή πλήθους υπεργολαβικών εταιρειών που θα δραστηριοποιηθούν. Ταυτόχρονα, έχει συγκροτηθεί η συμμαχία 3+1 (Ελλάδας, Κύπρου, Ισραήλ και ΗΠΑ) για τον αγωγό East-Med, ενώ στην πρόσφατη κοινή ανακοίνωση Ελλάδας - ΗΠΑ τονίζεται η συνεργασία για τον αγωγό ΤΑΡ, αλλά και για την από κοινού στήριξή τους για τον αγωγό IGB, την πλωτή μονάδα LNG στην Αλεξανδρούπολη κ.λ.π.

2. Δεδομένης λοιπόν της επιθετικής εξορυκτικής στρατηγικής του ελληνικού κράτους και του εγχώριου κεφαλαίου, στρατηγικής που ενθαρρύνεται από τα μεγάλα κράτη για την πώληση όπλων τόσο στην Ελλάδα, όσο και στην Τουρκία, σήμερα βρισκόμαστε μπροστά σε μια φρενήρη εθνικιστική προπαγάνδα, με ενίσχυση του μιλιταρισμού με ανακοινώσεις τεραστίων εξοπλιστικών προγραμμάτων, εν μέσω μάλιστα μιας ιστορικά πρωτοφανούς πολλαπλής κρίσης (δημόσιας υγείας, οικονομικής, κοινωνικής, περιβαλλοντικής). Ως εκ τούτου, η θέση μας: «Όχι στις εξορύξεις υδρογονανθράκων» και ο αγώνας μας για την κατάργησή τους δεν μπορούν παρά να έχουν ως φυσική συνέχειά τους τη μαχητικά αντίθετη στάση και θέση μας σε κάθε εγχώριο σχεδιασμό για διεκδικήσεις ΑΟΖ και υφαλοκρηπίδας, για όξυνση των ανταγωνισμών, για εξοπλισμούς και φυσικά στο συνολικό εθνικιστικό κλίμα που καλλιεργείται. Η αντίθεσή μας στις εξορύξεις συνεπάγεται την κάθετη αντίθεσή μας σε όλες τις διεκδικήσεις δικαιωμάτων που έχουν στο επίκεντρό τους ακριβώς αυτές, όπως είναι η οριοθέτηση υφαλοκρηπίδα και η ανακήρυξη ΑΟΖ. Αγωνιζόμαστε για την ακύρωση των εξορυκτικών προγραμμάτων και βεβαίως για την ειρήνη και την προστασία του κρίσιμου φυσικού περιβάλλοντος της Αν. Μεσογείου, επιδιώκοντας την αλληλεγγύη και τη συνεργασία με τα αντίστοιχα κινήματα που αγωνίζονται για τους ίδιους στόχους στο εσωτερικό της Τουρκίας, αλλά και στα υπόλοιπα γειτονικά κράτη καθώς και διεθνώς.

 

3. Η αύξηση της ζήτησης της ενέργειας στα πλαίσια ενός οικονομικού συστήματος αέναης μεγέθυνσης και συσσώρευσης με κεντρικά στοιχεία την ανάπτυξη της βιομηχανικής παραγωγής σε πολύ μεγάλη εκτατική κλίμακα με τη χρήση ορυκτών καυσίμων και την ανάπτυξη της βιομηχανικής (μονο)καλλιέργειας εδαφών με εντατική απόδοση έχει επιφέρει ευρείας έκτασης καταστροφικές επιπτώσεις στη λειτουργία των βιογεωχημικών κύκλων του πλανήτη. Η χρήση των ορυκτών καυσίμων, κατ' επέκταση και η αντίστοιχη εξορυκτική δραστηριότητα, έχει συνδεθεί με το φαινόμενο της κλιματικής αλλαγής εξ αιτίας «ανθρωπογενών» παρεμβάσεων, επί της ουσίας της ανάπτυξης του καπιταλισμού. Το πεδίο των αγώνων, το οποίο σχετίζεται με την κλιματική αλλαγή χρειάζεται να είναι ενιαίο κομμάτι της στρατηγικής των περιβαλλοντικών κινημάτων χωρίς «ναι, μεν αλλά», πέρα από τον συστημικό διαχωρισμό μεταξύ των κινημάτων. Για εμάς ο αγώνας για την ανάσχεση της κλιματικής αλλαγής είναι διαμετρικά αντίθετος τόσο με την «μαύρη ανάπτυξη» όσο και με την «πράσινη ανάπτυξη» της αγοράς, καθώς και σε κάθε συστημική δήθεν «λύση» που επιχειρεί να εξωραΐσει τις διαχρονικές και σύγχρονες ευθύνες του ίδιου του συστήματος για την κλιματική κρίση, παρουσιάζοντας το ίδιο ως λύση. Η δική μας προσέγγιση με κεντρικούς άξονες την αντίθεση στην ιδεολογία της ανάπτυξης και της διαρκούς συσσώρευσης, τον προσδιορισμό των συλλογικών κοινωνικών αναγκών από την ίδια την κοινωνία και την αποκατάσταση της οικολογικής ισορροπίας θέτει στο επίκεντρό της τη διαδικασία της συνολικής αμφισβήτησης των κυρίαρχων κοινωνικών σχέσεων παραγωγής.

Γι' αυτό βασικό ζητούμενο των κινημάτων δεν μπορεί να είναι οι τεχνικές κάλυψης των όλο και περισσότερο διογκωμένων αναγκών αυτού του συστήματος - με ή χωρίς, «πράσινα διαπιστευτήρια» από συστημικούς φορείς. Βασικό ζητούμενο μας πρέπει να είναι ο έλεγχος αυτής της ζήτησης και η ανάσχεση της τάσης κατασπατάλησης φυσικών πόρων στο πλαίσιο μιας συνολικής ανασυγκρότησης της παραγωγικής διαδικασίας. Στη διαδικασία μιας ουσιαστικής μετάβασης σε ένα άλλο σύστημα παραγωγής και διανομής της ενέργειας (με μηδενική εκπομπή ρύπων) οφείλουμε να προσδιορίσουμε τις πραγματικές ενεργειακές ανάγκες της κοινωνίας. Αυτό σημαίνει να εξοικονομήσουμε ενέργεια σε όλο το φάσμα της παραγωγικής - οικονομικής δραστηριότητας από την βιομηχανία, τις μεταφορές, την αγροτική-κτηνοτροφική παραγωγή ως το αστικό περιβάλλον και τα κτίρια, τις χρήσεις γης και τη διαχείριση των απορριμμάτων.

4. Η χρήση των διαθέσιμων πηγών ενέργειας πρέπει να σχεδιάζεται με βάση το μέγεθος, τις επιπτώσεις και το πραγματικό συνολικό κοινωνικό τους κόστος (άμεσο και έμμεσο). Κάθε σύστημα παραγωγής και διανομής ενέργειας έχει επιπτώσεις, που αυξάνονται όσο μεγαλώνει η κλίμακα των έργων και βεβαίως εξαρτάται από μια σειρά παραγόντων όπως: το ιδιοκτησιακό καθεστώς των πηγών, τις κοινωνικές σχέσεις παραγωγής και διανομής, τον κοινωνικό έλεγχο στο σχεδιασμό και στην υλοποίηση, το είδος των χρησιμοποιούμενων τεχνικών και τεχνολογιών που δεν είναι κοινωνικά ουδέτερες κ.α. Τις τελευταίες δεκαετίες προωθείται απαρέγκλιτα η απορρύθμιση (απελευθέρωση) της αγοράς ενέργειας και η ιδιωτικοποίηση της παραγωγής, της μεταφοράς, της διανομής και της προμήθειας, με στόχο την πλήρη εμπορευματοποίηση της ενέργειας. Παράλληλα, για την αντιμετώπιση της κλιματικής κρίσης οι συστημικές δυνάμεις προωθούν την πολιτική της «πράσινης ανάπτυξης». Μια ενεργειακή πολιτική που βασίζεται στην ενισχυόμενη από το κράτος ιδιωτική πρωτοβουλία και στους μηχανισμούς της αγοράς και αφορά στη δραστική αλλαγή του ενεργειακού μίγματος με την εισαγωγή τεχνολογικών «Α.Π.Ε.» για την υποκατάσταση ορυκτών καυσίμων, με ταυτόχρονη εξασφάλιση κερδοφορίας και αναζωογόνηση της ανάπτυξης. Ως εκ τούτου, από το νόμο 3851/2010 έως τον πρόσφατο περιβαλλοντοκτόνο νόμο 4685/2020 του Χατζηδάκη, που πλέον κατήργησε και κάθε φύλλο συκής ελέγχου, αδειοδότησης, και σχεδιασμού, αναπτύσσεται μια επέλαση βιομηχανικής κλίμακας εγκαταστάσεων Α.Π.Ε (ιδιωτικών στη συντριπτική τους πλειονότητα) πέρα από κάθε πλαίσιο οποιουδήποτε ενεργειακού, χωροταξικού, δημοκρατικού και κοινωνικοοικονομικού σχεδιασμού. Πρόκειται, μεταξύ άλλων, για μια διαδικασία «υφαρπαγής γης» από το κεφάλαιο, με τεράστιες περιβαλλοντικές και κοινωνικές επιπτώσεις, που επιβάλλεται στις τοπικές κοινωνίες. Τα μεγέθη ζαλίζουν. Ήδη πέρα από τα 10,5 2Μ που βρίσκονται σε λειτουργία, το συνολικό επενδυτικό ενδιαφέρον φθάνει τα 11.000 έργα, συνολικής ισχύος 76GM. Την ίδια στιγμή, τους τελευταίους μήνες ανακοινώθηκε πρόγραμμα βίαιης απολιγνιτοποίησης με παράλληλη επιδίωξη την πλήρη διάλυση της ήδη αποδιαρθρωμένης ΔΕΗ (που βεβαίως αποτελούσε τις τελευταίες δεκαετίες μια κρατική εταιρεία που λειτουργούσε με ιδιωτικοοικονομικά κριτήρια). Στόχος, η πλήρης ολοκλήρωση του σχεδίου απελευθέρωσης της αγοράς ενέργειας. Οι συνέπειες του σχεδίου αυτού θα πλήξουν άμεσα τους εργαζόμενους της ΔΕΗ, αλλά και τα δύο μεγάλα ενεργειακά κέντρα, όπου όπως επιβλήθηκε η μονοκαλλιέργεια του λιγνίτη χωρίς να ερωτηθούν οι τοπικές κοινωνίες, σήμερα επιβάλλεται η βίαιη απολιγνιτοποίηση χωρίς κανέναν οικονομικό, κοινωνικό και περιβαλλοντικό σχεδιασμό. Χωρίς διάλογο με τις τοπικές κοινωνίες, χωρίς αποκατάσταση ορυχείων και απόδοση εδαφών με πλήρη περιβαλλοντική αποκατάσταση και χωρίς βέβαια επανασχεδιασμό και τον αναπροσανατολισμό των τοπικών παραγωγικών δραστηριοτήτων.

5. Η αύξηση της ζήτησης της ενέργειας δεν προέρχεται ουσιωδώς από μια αντικειμενική αύξηση των κοινωνικών αναγκών όπως η αύξηση του παγκόσμιου πληθυσμού ή της πρόσβασης σε βασικά ενεργειακά αγαθά από τους φτωχότερους πληθυσμούς του πλανήτη, αλλά από την όλο και μεγαλύτερη επέκταση του καπιταλιστικού τρόπου οργάνωσης της ζωής (παραγωγή, κυκλοφορία, κατανάλωση). Μέρος αυτής της επέκτασης είναι και η εμπορευματοποίηση της ίδιας της ενέργειας ως μιας αυτόνομης αγοράς μετατρέποντας την ενέργεια σε εμπόρευμα που πρέπει να πουληθεί ανεξάρτητα από την χρηστική και κοινωνική της αξία. Η ανάσχεση της εμπορευματοποίησης της ενέργειας είναι βασικό τμήμα της στρατηγικής των κινημάτων.

6. Με αυτά τα δεδομένα, πιστεύουμε ότι οι όποιες εναλλακτικές προτάσεις θα είναι,  ουσιαστικά, αποτελεσματικές μόνο εάν κινούνται εκτός του καπιταλιστικού τρόπου παραγωγής  και στοχεύουν στην ανατροπή του. Σε αυτή την κατεύθυνση είναι ανάγκη να προσανατολισθούν τα κινήματα για την ενέργεια, όπως και τα υπό9λοιπα κοινωνικά κινήματα, για να πετύχουν όχι μόνο την μετατροπή της ενέργειας από εμπόρευμα σε κοινωνικό αγαθό, αλλά και την αποτροπή κάθε εθνικιστικής έξαρσης, όπως και μιας πιθανής (τοπικής ή γενικότερης)  πολεμικής  σύγκρουσης.

7. Φυσικά είναι αυτονόητο ότι ένα εναλλακτικό ενεργειακό μοντέλο προϋποθέτει απαραίτητα τον κοινωνικό έλεγχο του συστήματος παραγωγής και διανομής της ενέργειας. Υποστηρίζουμε την κατοχύρωση των πηγών ενέργειας ως κοινών πόρων της ανθρωπότητας και της ενέργειας ως κοινωνικού αγαθού. Προκρίνουμε την ενίσχυση της τοπικότητας και την αποκέντρωση των δικτύων, των δραστηριοτήτων και των ανθρώπων ενταγμένων σε ένα πλαίσιο κάλυψης τοπικών και υπερτοπικών αναγκών, πέρα από το διαχωρισμό μεταξύ παραγωγών και καταναλωτών ενέργειας.

8. Δεν νοείται εναλλακτική ενεργειακή πολιτική χωρίς κοινωνική δικαιοσύνη, με την έννοια της πρόσβασης για όλους και της κάλυψης των βασικών ενεργειακών αναγκών χωρίς προϋποθέσεις. Η εξάλειψη της ενεργειακής φτώχειας που αυξάνεται για ολοένα και μεγαλύτερα τμήματα του πληθυσμού, είναι προτεραιότητα. Αυτοί που πλήρωσαν και πληρώνουν το κάθε λογής κόστος της “ανάπτυξης”, είτε πρόκειται για τους φτωχούς των αναπτυγμένων χωρών, είτε για εκείνους του παγκόσμιου Νότου, δεν μπορεί να είναι οι ίδιοι που θα πληρώσουν και το κόστος οποιασδήποτε μετάβασης. Η όποια εναλλακτική πρόταση αφορά μια συνολική θεώρηση των πολιτικών για την ενέργεια, ως μέρους των γενικότερων πολιτικών για ένα ριζικό κοινωνικό-οικολογικό μετασχηματισμό.

Πρωτοβουλία Αθήνας ενάντια στις εξορύξεις υδρογονανθράκων

 

ΑΜΕΣΗ ΑΠΟΣΥΡΣΗ ΤΟΥ ΑΝΤΙ-ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΙΚΟΥ ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟΥ ΜΕ ΤΙΤΛΟ «ΕΚΣΥΓΧΡΟΝΙΣΜΟΣ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΙΚΗΣ ΝΟΜΟΘΕΣΙΑΣ»

Η Πρωτοβουλία Αθήνας είναι μια από τις συλλογικότητες που στηρίζει το ψήφισμα κατά του νέου Αντι-περιβαλλοντικού νόμου που θέλει να περάσει η κυβέρνηση, εν μέσω της πανδημίας όπου οι πολίτες δεν έχουμε δικαίωμα να ασκήσουμε τα στοιχειώδη συνταγματικά/δημοκρατικά μας δικαιώματα.

Το νέο νομοσχέδιο, ανάμεσα σε άλλα, ανοίγει τον δρόμο προς τις εταιρίες για κάνουν τις επιζήμιες -προς την φύση και εν τέλει των ανθρώπων- επενδύσεις τους ακόμα και σε προστατευμένες περιοχές.

Το νομοσχέδιο με τίτλο «Εκσυγχρονισμός Περιβαλλοντικής Νομοθεσίας» που η κυβέρνηση ετοιμάζεται πυρετωδώς να φέρει προς ψήφιση σε μια πρακτικά κλειστή βουλή λόγω καραντίνας, δεν πρέπει να επιτρέψουμε να περάσει γιατί:

1. Καταργεί την ουσία της προστασίας των περιοχών Natura 2000

2. Εκθέτει σε κίνδυνο τις προστατευόμενες περιοχές, καταργώντας την αυτοτέλεια των Φορέων Διαχείρισης Προστατευόμενων Περιοχών (ΦΔΠΠ)

3. Επιτρέπει την καταστροφή του περιβάλλοντος στο όνομα των κατά βούληση επενδυτικών σχεδίων, εκχωρώντας τον έλεγχο των μελετών (ΜΠΕ) σε ιδιώτες και επιβάλλοντας ασφυκτικές προθεσμίες για γνωμοδοτήσεις των υπηρεσιών

4. Προωθεί την αλόγιστη επέκταση των βιομηχανικών ΑΠΕ, κυρίως των αιολικών, που έχουν ήδη προκαλέσει υποβάθμιση του περιβάλλοντος και οικονομική επιβάρυνση των καταναλωτών για την εξασφάλιση υπερκερδών των επενδυτών

5. Νομιμοποιεί τα αυθαίρετα εντός δασικών εκτάσεων και κατά περίπτωση εντός υγροτόπων και ρεμάτων

6. Απλοποιεί τις διαδικασίες διαχείρισης στερεών αποβλήτων και δε λαμβάνει μέτρα κατά της υποβάθμισης των ρεμάτων από την ανεξέλεγκτη διάθεση αστικών και βιομηχανικών λυμάτων μέσα σε αυτά

7. Παραβιάζει Συνταγματικές διατάξεις, Ευρωπαϊκές οδηγίες και Διεθνείς συμβάσεις

Λαμβάνοντας υπόψη μάλιστα ότι έρχεται προς ψήφιση εν μέσω μιας πρωτόγνωρης κατάστασης όπου οι πολίτες δεν έχουμε δικαίωμα να ασκήσουμε τα στοιχειώδη συνταγματικά/δημοκρατικά μας δικαιώματα, να καλέσουμε συσκέψεις/συνελεύσεις, να συνεδριάσουν τα συλλογικά μας όργανα, να καλέσουμε συγκεντρώσεις κλπ , η όλη διαδικασία ψήφισης ενός σημαντικότατου για όλα τα περιβαλλοντικά ζητήματα νομοσχεδίου μόνο αντιδημοκρατική μπορεί να χαρακτηριστεί.

ΑΝΑΒΟΛΗ ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΗΣ ΠΟΡΕΙΑΣ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΙΣ ΕΞΟΡΥΞΕΙΣ ΥΔΡΟΓΟΝΑΝΘΡΑΚΩΝ

Η εξαιρετικά δυσμενής συγκυρία, με την έξαρση της πανδημίας του κορωνοϊού και στη χώρα μας, καθιστά αναγκαία την αναβολή της προγραμματισμένης για τις 28 Μαρτίου πανελλαδικής πορείας ενάντια στις εξορύξεις υδρογονανθράκων. Αυτό που προέχει αυτή τη στιγμή είναι η διαφύλαξη της υγείας και της ζωής όλων μας. Άλλωστε αυτά τα δύο υπέρτατα αγαθά υπερασπίζεται ο αγώνας μας για τη ματαίωση των σχεδίων κράτους και επενδυτών, που με γνώμονα το κέρδος καταδικάζουν την κοινωνία σε μαρασμό και καταστρέφουν το περιβάλλον.

Οι κρίσιμες αυτές στιγμές αποδεικνύουν τις καταστροφικές επιλογές που συνειδητά ακολουθούνται από τις κυβερνήσεις και το κεφάλαιο, οι οποίες αντί να ενισχύουν τα δημόσια συστήματα υγείας και παιδείας, χρηματοδοτούν απλόχερα εταιρείες, επενδύσεις και εξοπλιστικά προγράμματα που γεννούν, τον πόλεμο, τη φτώχεια και την εξαθλίωση των πολλών και την κατάρρευση των οικοσυστημάτων.

Παρά τα περιοριστικά μέτρα που έχουν τεθεί, ο αγώνας για ζωή, γη και ελευθερία δε σταματάει ποτέ. Μένουμε σε επαγρύπνηση για κάθε «αναπτυξιακό» μέτρο και όχι μόνο που οι κρατούντες θα επιχειρήσουν να περάσουν τώρα στην αναμπουμπούλα. Στεκόμαστε αλληλέγγυοι-ες αυτές τις δύσκολες ώρες και πάντα στους πρόσφυγες και τους μετανάστες και σε κάθε συνάνθρωπο μας που έχει ανάγκη.

#Μένουμε_στις_επάλξεις

Η νέα ημερομηνία για την πορεία θα οριστεί ανάλογα με τις εξελίξεις, πιθανόν αρχές Ιουνίου

Πρωτοβουλία Αθήνας ενάντια στις εξορύξεις υδρογονανθράκων

Τα υλικά του διήμερου της πανελλαδικής συνάντησης για την ενέργεια

Έναρξη εργασιών συνάντησης

Εισαγωγική παρέμβαση στη συνάντηση

Παρεμβάσεις στη συνάντηση

Ενημέρωση για τις εργασίες της συνάντησης

Κείμενο μεταφοράς - απόδοσης του περιεχομένου του διαλόγου

Ηχογραφημένο υλικό της συνάντησης
(αντιγράψτε το σύνδεσμο: https://www.mixcloud.com/meeting4energy)




Το επόμενο βήμα είναι η μορφοποίηση μιας πιο σταθερής συνεργασίας ανάμεσα στις συλλογικότητες, μέσα από μια νέα πανελλαδική συνάντηση, που θα στηρίζεται σε κοινά συμφωνημένο πλαίσιο βασικών θέσεων, τρόπο επικοινωνίας - ανταλλαγής απόψεων και κοινές δράσεις. Η πρώτη συνάντηση δημιούργησε τις προϋποθέσεις, μένει να διανύσουμε τον υπόλοιπο δρόμο.

πηγή

Συνέλευση Πρωτοβουλίας Τρίτη 10/03

ΣΤΑΜΑΤΑΜΕ ΤΗΝ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ ΤΟΥ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΟΣ ΤΗ ΛΕΗΛΑΣΙΑ ΤΩΝ ΚΟΙΝΩΝΙΩΝ ΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ

                             

ΣΤΑΜΑΤΑΜΕ

ΤΗΝ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ ΤΟΥ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΟΣ 

ΤΗ ΛΕΗΛΑΣΙΑ ΤΩΝ ΚΟΙΝΩΝΙΩΝ 

ΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ 

ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΗ ΠΟΡΕΙΑ 

ΣΑΒΒΑΤΟ 28/3/2020 στις 6 μμ. - ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΣΤΑ ΠΡΟΠΥΛΑΙΑ 

Με ασυνήθιστα γρήγορους ρυθμούς για τα ελληνικά δεδομένα ολοκληρώθηκε η παραχώρηση για έρευνα και εκμετάλλευση υδρογονανθράκων (πετρελαίου και φυσικού αερίου) του 1/3 περίπου της ηπειρωτικής και θαλάσσιας επικράτειας της χώρας. Η Ήπειρος, η Αιτωλοακαρνανία, η Β.Δ. Πελοπόννησος, ο Δ. Πατραϊκός, το Κατάκολο, το Ιόνιο και οι θαλάσσιες περιοχές δυτικά και νοτιοδυτικά της Κρήτης έχουν ήδη εκχωρηθεί στις μεγάλες πετρελαϊκές εταιρείες, ενώ νέες περιοχές - οικόπεδα ετοιμάζονται για παραχώρηση όπως η τεράστια θαλάσσια έκταση 33.000km2 νότια της Κρήτης. Κάποιες περιοχές είναι ακόμη στο αρχικό στάδιο, σε Άρτα - Πρέβεζα έχουν ξεκινήσει οι σεισμικές έρευνες ενώ σε Ιωάννινα - Θεσπρωτία έχουν ήδη ολοκληρωθεί. Στον Δ. Πατραϊκό, έχει ανακοινωθεί η πρώτη ερευνητική γεώτρηση το 2021, ενώ στο Κατάκολο βρισκόμαστε ένα βήμα πριν την αρχή της άντλησης.



Κυβερνήσεις και πετρελαϊκοί κολοσσοί (Repsol, Total, Energean Gas & Oil, ExxonMobil, Ελληνικά Πετρέλαια) εκμεταλλεύονται τη φτωχοποίηση των τοπικών κοινωνιών στην περίοδο της οικονομικής κρίσης, παρουσιάζοντας τις εξορύξεις υδρογονανθράκων ως «ανάπτυξη» και εκβιάζουν την κοινωνική συναίνεση. Όμως οι κοινωνίες αυτές είναι που θα πληγούν από τις άμεσες και μακροχρόνιες επιπτώσεις των εξορύξεων με υποβάθμιση της δημόσιας υγείας, εκτοπισμό των υφιστάμενων, τοπικών παραγωγικών δραστηριοτήτων (γεωργία, κτηνοτροφία, αλιεία, τουρισμός) και περαιτέρω φτωχοποίηση της κοινωνίας συνοδευόμενη από καταστολή απέναντι σε όσους αντιδρούν ενώ οι δημόσιες δαπάνες θα εξυπηρετούν μόνο υποδομές για τις εξορύξεις και τα εξοπλιστικά προγράμματα για την άμυνα τους και όχι για τις πραγματικές ανάγκες της κοινωνίας. Στην πραγματικότητα, για τη μεγάλη πλειοψηφία του πλανήτη η ανάπτυξη ενεργειακών σχεδιασμών κατά τόπους και η παραγωγή «ενεργειακού πλούτου» σημαίνει παραγωγή ενεργειακής φτώχειας. Στην ίδια την Ελλάδα πέραν την περιβαλλοντικής λεηλασίας μέσω «μαύρων» ή «πράσινων» έργων, η αύξηση των εξαγωγών παραγόμενης ενέργειας συνοδεύτηκε τα προηγούμενα χρόνια με συνθήκες στις οποίες το 1/3 της χώρας δεν είχε επαρκή πρόσβαση σε ενέργεια κατά τη διάρκεια του χειμώνα.



Οι εξορύξεις υδρογονανθράκων έχουν καταστροφικές περιβαλλοντικές επιπτώσεις σε τοπική αλλά και ευρύτερη κλίμακα, όπως ρύπανση των υδάτων (θάλασσες, ποτάμια, πόσιμο νερό), ατμοσφαιρική ρύπανση με τοξικά και καρκινογόνα αέρια, αποψίλωση δασών, αύξηση σεισμικότητας και ευθύνονται σε σημαντικό βαθμό για την οριακή κατάσταση στην οποία βρίσκεται σήμερα ο πλανήτης. Παρ’ όλα αυτά οι πετρελαϊκές εταιρείες έχουν διασφαλίσει ανύπαρκτο περιβαλλοντικό έλεγχο, αφού η μέριμνα για την πρόληψη, τον περιορισμό και την αντιμετώπιση των επιπτώσεων στο περιβάλλον ανατίθεται σε «διακριτή» Μονάδα Περιβάλλοντος που συγκροτούν οι ίδιες εταιρείες. Επιπλέον έχει νομοθετηθεί «ανεκτό επίπεδο διακινδύνευσης» όταν το κόστος για να μειωθεί κάποιο κίνδυνος είναι δυσανάλογο με τα οφέλη, ώστε να μη μειωθούν τα κέρδη των εταιρειών.


Οι εξορύξεις υδρογονανθράκων και οι αγωγοί για την μεταφορά των προϊόντων τους φέρνουν μαζί τους πόλεμο, προσφυγιά και κοινωνίες σε κατάσταση ομηρίας υπό την διαρκή απειλή του πολέμου. Οι γενικότεροι ανταγωνισμοί στη νοτιοανατολική Μεσόγειο και ο νεότερος γύρος του ανταγωνισμού μεταξύ τουρκικού και ελληνικού κράτους για τα κέρδη των αντίστοιχων εμπλεκόμενων εταιρειών δεν αφορά τις δικές μας ανάγκες, αλλά αυτές ενός οικονομικού και πολιτικού συστήματος του οποίου η διαρκής αύξηση ζήτησης ενέργειας οδηγεί σε συγκρούσεις για τον έλεγχο των ενεργειακών πηγών με μόνους χαμένους τους λαούς της περιοχής.


Η έρευνα και εκμετάλλευση υδρογονανθράκων πρέπει να σταματήσει άμεσα και αμετάκλητα. Όλες οι εταιρείες να αποχωρήσουν από όλα τα οικόπεδα, και όλες οι παραχωρήσεις να ακυρωθούν. Δεν θα αφήσουμε το κράτος και τις εταιρείες να αποφασίζουν για τις δικές μας ζωές. Οι όποιοι ενεργειακοί σχεδιασμοί στη χώρα πρέπει να ξεκινούν από την κοινωνία για τις ανάγκες αυτής της κοινωνίας. Σε αυτό τον μεγάλο αγώνα κανείς μας δεν είναι περιττός. Ας είναι η πανελλαδική πορεία ενάντια στις εξορύξεις στις 28/3 ένα γερό και στέρεο βήμα προς ένα μαζικό, πολύμορφο και νικηφόρο κίνημα.



Πρωτοβουλία Αθήνας ενάντια στις εξορύξεις υδρογονανθράκων

e-mail επικοινωνίας: ath.stop.mining@gmail.com

Συνέλευση Πρωτοβουλίας 5/3

Συνέλευση Πρωτοβουλίας 25/2

Πανελλαδική πορεία ενάντια στις εξορύξεις υδρογονανθράκων 28 Μάρτη

Σταματάμε την καταστροφή του περιβάλλοντος, τη λεηλασία των κοινωνιών, τον πόλεμο. Πανελλαδική πορεία ενάντια στις εξορύξεις υδρογονανθράκων 28 Μάρτη, 18:00 Προπύλαια

Επόμενη συνέλευση 11/02 7:30μμ

Συνέλευση Πρωτοβουλίας 30/1

Συνέλευση Πρωτοβουλίας 16/01 19:30

Συνέλευση Πρωτοβουλίας 09/01 19:30

Η επόμενη συνέλευση της Πρωτοβουλίας θα πραγματοποιηθεί στις 9/01 ώρα 19.00  στο ΑΚΝ

ΟΧΙ ΣΤΟΝ EAST-MED ΚΑΙ ΤΙΣ ΕΞΟΡΥΞΕΙΣ ΚΑΜΙΑ ΕΜΠΛΟΚΗ ΣΤΑ ΠΟΛΕΜΙΚΑ ΠΑΙΧΝΙΔΙΑ ΤΩΝ ΚΡΑΤΩΝ

Στις 2 Ιανουαρίου, όπως έγινε γνωστό στα τέλη Δεκέμβρη «πέφτουν υπογραφές» ανάμεσα σε Ελλάδα, Κύπρο και Ισραήλ για τον περιβόητο πλέον αγωγό φυσικού αερίου EastMed. Οι διεργασίες έγιναν όπως συνήθως στο παρασκήνιο, απουσία κάθε ψήγματος συζήτησης στη δημόσια σφαίρα , κάτι που αποδεικνύεται και από το ότι ούτε η ώρα και το μέρος που θα λάβει χώρα η τελετή της σύναψης της συμφωνίας , είναι γνωστά. Πράγμα οξύμωρο από τη στιγμή που η συγκεκριμένη συμφωνία παρουσιάζεται από τα ΜΜΕ ως ένα «μεγαλεπήβολο έργο με τεράστια γεωπολιτική σημασία».

Πρώτον: το σχέδιο του αγωγού EastMed για τη μεταφορά φυσικού αερίου από τη Νοτιοανατολική Μεσόγειο προς την ΕΕ και άλλες χώρες είναι άρρηκτα συνδεδεμένο με το σχέδιο των εξορύξεων υδρογονανθράκων στις ΑΟΖ της Κύπρου αλλά και στην Ελλάδα. Ουσιαστικά, χωρίς αυτές τις εξορύξεις το σχέδιο για τον αγωγό EastMed είναι απολύτως μετέωρο, γιατί πολύ απλά δε θα έχει τι να μεταφέρει. Η συγκεκριμένη συμφωνία αξιώνει να ασκήσει μεγαλύτερες πιέσεις για το προχώρημα των καταστροφικών εξορύξεων σε Ελλάδα και Κύπρο.

Δεύτερον: η συγκεκριμένη «πρωτοβουλία» έρχεται σε μία συγκυρία που ο ελληνοτουρκικός ανταγωνισμός βρίσκεται σε οριακό σημείο και στοχεύει να δημιουργήσει γεωπολιτικά οφέλη για το ελληνικό κράτος σε αυτόν μέσω της ενίσχυσης του άξονα Ελλάδας-Κύπρου-Ισραήλ. Τα ΜΜΕ και το αστικό πολιτικό σύστημα έχουν επιδοθεί σε μία πολεμοκάπηλη προπαγάνδα, μεταφέροντας τη συζήτηση στην ανάγκη η Ελλάδα να αυξήσει τις δαπάνες για στρατιωτικούς εξοπλισμούς ώστε να είναι έτοιμη να απαντήσει και στρατιωτικά απέναντι στη γείτονα χώρα με μόνα θύματα τους λαούς των δυο χωρών για τα κέρδη εταιρειών και κρατών. Τέτοια σενάρια, τα οποία ντύνονται πάντα με την ανάγκη της «εθνικής ενότητας» για την υπεράσπιση των «εθνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων», είναι πολύ επικίνδυνα για την ειρήνη στην ευρύτερη περιοχή, ρίχνοντας λάδι στη φωτιά. Οι φλογεροί υπέρμαχοι της προάσπισης της «εθνικής κυριαρχίας» βέβαια δεν έχουν βρει ούτε μισή λέξη να πουν για το τσάκισμα των κοινωνικών κατακτήσεων, την παράδοση του ενός τρίτου της έκτασης της χώρας σε εγχώριες εταιρείες και διεθνείς κολοσσούς της πετρελαϊκής βιομηχανίας, την καταστροφική απειλή για το περιβάλλον. Αντίθετα, αυτά αποτελούν «εθνικούς στόχους ανάπτυξης», μία ανάπτυξη που θα 'ρθει περνώντας από πάνω μας και απειλώντας να δημιουργήσει ανεπανόρθωτες ζημιές στο περιβάλλον.

Τρίτον: είναι ενδεικτική η πολιτική ομοψυχία και η συνέχεια του κράτους ανεξαρτήτου κυβερνήσεως στην παρακάτω δήλωση του Κ. Χατζηδάκη (31/12/19): «O EastMed είναι ένα σχέδιο στο οποίο αποτυπώνεται - κατ΄εξαίρεσιν ίσως- η συνέχεια της εξωτερικής και ενεργειακής πολιτικής της χώρας. Γι΄αυτό και κάλεσα τους συναδέλφους Γιάννη Μανιάτη, Πάνο Σκουρλέτη και Γιώργο Σταθάκη να παραστούν στην μεθαυριανή τελετή για τον EastMed, καθώς συνέβαλαν κι εκείνοι από την πλευρά να γίνει αυτό το σχέδιο πράξη. Με σοβαρότητα και εθνική ενότητα μπορούμε να χτίσουμε μια ισχυρή Ελλάδα». Σε αυτή τη πολιτική συμμαχία ένα οριζόντιο κοινωνικό κίνημα ενάντια στις εξορύξεις και τον πόλεμο πρέπει να ορθώσει το ανάστημά του πριν να είναι πολύ αργά.

Τέταρτον: όλη η συζήτηση αφορά επί της ουσίας το ποιος θα έχει τον έλεγχο των ενεργειακών διόδων αλλά και τη δύναμη να οργανώσει τις εξορύξεις με τέτοιον τρόπο ώστε να διασφαλίζονται τα μεγαλύτερα δυνατά κέρδη για τους «πετρελαιάδες» και γεωπολιτικά κέρδη για τα εμπλεκόμενα κράτη . Για αυτό άλλωστε οι ΗΠΑ του Τραμπ, στηρίζουν με θέρμη αυτή τη συμφωνία. Δυστυχώς, γνωρίζουμε ότι όπου μεγαλύτερες ή μικρότερες δυνάμεις προσπαθούν να εμπλακούν με ζητήματα ελέγχου ενεργειακών πηγών, βρωμάει πόλεμο. Και ο πόλεμος θα πλήξει τους λαούς της περιοχής σε όποια χώρα και αν κατοικούν για όφελος της στρατιωτικής και εξορυκτικής βιομηχανίας.

Πέμπτον: ο EastMed όποτε και αν μπει στη φάση της υλοποίησης θα είναι αποτέλεσμα ενός πολιτικού, ενεργειακού σχεδιασμού από τα κράτη και τις εταιρείες για τις ανάγκες των εταιρειών και των κρατών. Για εμάς, θα σημαίνει την βαθύτερη και πιο επικίνδυνη εμπλοκή στους ανταγωνισμούς των από πάνω. Χρειάζεται η κοινωνία να τοποθετηθεί και να σχεδιάσει ενεργειακή πολιτική για τις δικές της ανάγκες. Το διήμερο 18-19 Γενάρη στη Νομική θα γίνει η πανελλαδική συνάντηση για τα ζητήματα ενέργειας όπου τα κινήματα θα συζητήσουν με στόχο την παραγωγή ενός ενιαίου, κοινού λόγου για τους ενεργειακούς σχεδιασμούς. Σας καλούμε να συμμετέχετε και να παλέψουμε μαζί για να επικρατήσουν επιτέλους οι ανάγκες και επιθυμίες της κοινωνίας και όχι αυτές των ενεργειακών κολοσσών.

Πρωτοβουλία Αθήνας Ενάντια στις Εξορύξεις Υδρογονανθράκων

Χρόνος, χώρος και πρόγραμμα εργασιών της συνάντησης για την ενέργεια

Η πανελλαδική συνάντηση - συνέλευση συλλογικοτήτων για την ενέργεια θα πραγματοποιηθεί το Σαββατοκύριακο 18-19/1/2020, στην Αθήνα, στο χώρο της Νομικής σχολής (πίσω από το κτίριο της Ακαδημίας Αθηνών) και, πιο συγκεκριμένα, στο αμφιθέατρο 1, με είσοδο από την οδό Μασσαλίας και το αίθριο της σχολής (παρατίθεται σχετικός χάρτης πρόσβασης).

Πρόγραμμα εργασιών

Σάββατο 18/1/2020 (από τις 12 το μεσημέρι, μέχρι τις 6 το απόγευμα)

Θα υπάρξει μια σύντομη εισαγωγική παρέμβαση, από μέρους της οργανωτικής επιτροπής και των συλλογικοτήτων που ανέλαβαν την πρωτοβουλία της συνάντησης.

Όλος ο υπόλοιπος χρόνος θα αφιερωθεί στις τοποθετήσεις και στο διάλογο, σε δύο φάσεις:

· στην πρώτη, θα παρουσιαστούν οι συλλογικές επεξεργασίες των σχημάτων και των φορέων, που δραστηριοποιούνται κινηματικά για τα ζητήματα της ενέργειας ή έχουν έμμεση εμπλοκή με αυτά.

· στη δεύτερη, θα γίνουν προσωπικές τοποθετήσεις και παρεμβάσεις άλλων φορέων και συλλογικοτήτων.

Κυριακή 19/1/2020 (από τις 10 το πρωί, μέχρι τις 3 το μεσημέρι)

Η δεύτερη μέρα της συνάντησης θα αφιερωθεί στην κωδικοποίηση της συζήτησης της πρώτης μέρας, στην προσπάθεια διατύπωσης συμπερασμάτων (όπου αυτό είναι δυνατόν), στη διερεύνηση της αναγκαιότητας δημιουργίας μιας «δικτύωσης» ή ανάληψης άλλων κοινών δράσεων και στην έκδοση μιας πρώτης ανακοίνωσης για τα αποτελέσματα της συνάντησης.

Για να είναι -όσο περισσότερο γίνεται- παραγωγική η συνάντηση, επαναλαμβάνουμε τη σημασία που έχει η παρουσίαση συλλογικών επεξεργασιών και, μάλιστα, σε γραπτή ή ηλεκτρονική μορφή, κάτι που αφορά και τις προσωπικές τοποθετήσεις.

Πρόθεση των διοργανωτών είναι να διασφαλιστεί, στη συνέχεια, η ελεύθερη πρόσβαση στα υλικά της συνάντησης, με σκοπό να ανατροφοδοτηθεί ο διάλογος και η αναζήτηση του κοινού τόπου στις, κατά τόπους, συνελεύσεις και δημόσιες συζητήσεις.

Συνέλευση Πρωτοβουλίας Τρίτη 17/12

Διαδηλώνουμε στον Πύργο ενάντια στις εξορύξεις υδρογονανθράκων

Βρισκόμαστε στην τελική ευθεία του σχεδίου εξορύξεων πετρελαίου και φυσικού αερίου που εντάθηκε τα τελευταία χρόνια. Από το 2011 ξεκίνησε η παραχώρηση τεράστιων τμημάτων της ελληνικής επικράτειας σε πετρελαϊκές που αναλαμβάνουν την έρευνα, την εξόρυξη και την εκμετάλλευση των τυχόν κοιτασμάτων. Αξιοποιώντας την «ευκαιρία» της οικονομικής κρίσης για να εκβιάσουν την αποδοχή αλλά και την άνευ όρων παράδοση για εκμετάλλευση του 1/3 της χώρας.

Ο τόπος μας μετατρέπεται σε ένα ανοιχτό τεράστιο εργοτάξιο /πυριτιδαποθήκη κυριολεκτικά και μεταφορικά, χωρίς να έχουν ρωτηθεί οι τοπικές κοινωνίες και χωρίς να έχουν ενημερωθεί οι πολίτες της χώρας. Οι συνέπειες είναι ήδη ορατές πριν καν να ξεκινήσουν οι εξορυκτικές δραστηριότητες. Από τη μια κατακόρυφη αύξηση των εξοπλιστικών προγραμμάτων και των εντάσεων με την Τουρκία και από την άλλη σκεπτικισμός για όλες τις τοπικές παραγωγικές δραστηριότητες όπως η γεωργία.

Οι πετρελαϊκές εταιρείες δεν ρισκάρουν τίποτε. Οι συμβάσεις τους με το ελληνικό κράτος περιέχουν σκανδαλώδεις όρους που εξασφαλίζουν μέγιστη κερδοφορία και ανύπαρκτο περιβαλλοντικό έλεγχο. Ωστόσο οι απειλές από τις εξορύξεις είναι τεράστιες. Διαρκής ρύπανση των θαλασσών, των υπόγειων και επιφανειακών υδάτων, εκπομπή τοξικών και καρκινογόνων αερίων, στερεά απόβλητα, απώλεια θαλάσσιας και χερσαίας βιοποικιλότητας, υποβάθμιση τοπίων, πρόκληση σεισμών. Στην Ολλανδία, μια χώρα με μηδενική σεισμικότητα, η εξόρυξη φυσικού αερίου στο Groningen προκάλεσε τόσους σεισμούς τα τελευταία χρόνια ώστε υποχρεώθηκαν τελικά να σταματήσουν. Στον ελλαδικό χώρο, που χαρακτηρίζεται ήδη από υψηλή σεισμικότητα, προβλέπονται εξορύξεις σε πολύ μεγάλα θαλάσσια βάθη για τα οποία ομολογούν ότι δεν υπάρχει κατάλληλη τεχνολογία. Στην περίπτωση ενός ατυχήματος που στην πραγματικότητα έχει προαναγγελθεί, η καταστροφή θα είναι καθολική.

Το μέλλον υποθηκεύτηκε στα χαρτοφυλάκια των πετρελαϊκών χωρίς κανένα κέρδος για όλους εμάς που θα κληθούμε να πληρώσουμε τις επιπτώσεις. Σε μια περίοδο που οι κυβερνήσεις υποτίθεται ότι προβληματίζονται για την υποβάθμιση του περιβάλλοντος και την κλιματική αλλαγή, η χώρα μας ετοιμάζεται για εξορύξεις και μπαίνει στο μάτι του κυκλώνα που ισοπεδώνει εδώ και δεκαετίες τη Μέση Ανατολή.

Το Δυτικό Κατάκολο είναι η πρώτη από τις περιοχές που έχει φθάσει στο τελικό στάδιο για την εξόρυξη. Όπως έχει ανακοινώσει η Energean Oil, σε ένα χρόνο, τον Δεκέμβρη 2020 θα αρχίσει η εξορυκτική δραστηριότητα. Η Ηλεία γίνεται η πρώτη περιοχή που βρίσκεται στο στόχαστρο της περιβαλλοντικής, οικονομικής, κοινωνικής λεηλασίας που φέρνουν μαζί τους οι εξορύξεις.

Μπορούμε και πρέπει να τους σταματήσουμε!

Μεγάλη διαδήλωση στον Πύργο, το Σάββατο 21 Δεκέμβρη στις 18.00 με προσυγκέντρωση στο ΤΕΙ Πύργου.

Πρωτοβουλία Αθήνας ενάντια στις εξορύξεις υδρογονανθράκων

Η Πρωτοβουλία Αθήνας οργανώνει συλλογική μετάβαση επιστροφή το Σάββατο 21 Δεκέμβρη. Για συμμετοχή : https://docs.google.com/forms/d/16qe54YErYXBLwIyYjtf9cbk30uw3-6z7qYzkdsdRlVE/"

Συνέλευση Πρωτοβουλίας Τρίτη 10/12

Συνέλευση Πρωτοβουλίας Αθήνας 28/11